تبلیغات
وبلاگ تخصصی نظامی



ناوشکن‌های کلاس KDX-II یا کلاس Chungmugong Yi Sun-sin ناوشکن‌هایی چندکاره و قدرتمند هستند که در ادامه‌ی پروژه‌ی KDX (اختصار عبارت: Korea Destroyer Experimental) نیروی دریایی کره‌ی جنوبی ROKN و پس از اتمام پروژه‌ی KDX-I ساخته‌شده‌اند. پروژه‌ی KDX کره از سال 1980 آغاز گردیده و شامل سه دسته شناور یعنی سه فروند KDX-I 3800 تنی، شش فروند KDX-II 5000 تنی و یک فروند KDX-III 9000 تنی می‌گردد؛ البته بنابر گزارشات منتشر شده کره در صدد ساخت دو فروند KDX-III دیگر نیز می‌باشد. در KDX-II بروزرسانی‌ها و پیشرفت‌های بارزی نسبت به ورژن قبلی دیده‌می‌شود. سطح‌مقطع راداری کمتر، تسلیحات بیشتر و پیشرفته‌تر و سامانه‌های مخابراتی قدرتمندتر از جمله برتری‌های KDX-II نسبت به KDX-I است. خصوصا در دفاع ضدهوایی KDX-IIبسیار قدرتمندتر است. و اما KDX-III نیز برتری‌هایی نسبت به KDX-II دارد که از جمله‌ی آنها می‌توان به تجهیز به سامانه‌ی قدرتمند اجیس آمریکایی اشاره کرد. شرکت کشتی‌سازی و صنایع دریایی Daewoo و شرکت صنایع سنگین Hyundai طراح و سازنده این کلاس ناوشکن هستند که به طور متناوب در پروژه فعالیت داشته‌اند. نیروی دریایی کره تعداد شش فروند از این ناوشکن را در اختیار دارد که اولین آنها یعنی Chungmugong Yi Sun-sin در 30 نوامبر 2003 و آخرین آنها یعنی Choi Young در 4 سپتامبر 2008 وارد خدمت‌شده‌است. گفته می‌شود آمریکایی‌ها نقس بسزایی در انتقال تکنولوژی ساخت ناوشکن‌های KDX به کره‌ی جنوبی داشته‌اند؛ که نمونه‌ی بارز آن سامانه‌ی AEGIS است.


طرح
بدنه‌ی ناوشکن‌های KDX-II تحت لیسانس شرکت IABG آلمان طراحی و ساخته‌شده‌است. در این ناوشکن‌ها آثار فراوانی از سامانه‌های آمریکایی دیده‌می‌شود؛ که از جمله‌ی آنها می‌توان به سامانه‌ی راداری، سوئیت سوناری و سیستم‌های شلیک مورد استفاده اشاره کرد.
در طرح KDX-II تلاش‌های فراوانی جهت افزایش خواص پنهان‌کاری صورت گرفته تا سه خصیصه‌ی اصلی یعنی سطح مقطع راداری RCS ، آثار مادون‌قرمز IR و تشعشع صوتی RN تا حد امکان کاهش یابد. در همین راستا جهت کاهش سطح مقطع راداری بدنه به صورت خاص و اریب طراحی شده و دکل، استرکاچر اصلی و فانل‌ها تا حد امکان ساده طراحی شده‌است. برای اینکه ناوشکن از گزند موشک‌های گرمایی در امان باشد طراحی فانل به صورتی ویژه صورت گرفته و سیستم آن به گونه‌ای است که از هوای خنک جهت کاهش آثار گرمایی بهره‌می‌برد. جهت کاهش تشعشعات صوتی سامانه‌ی کاهش آثار صوتی خاصی بر رویب ناوشکن نصب گردیده‌است. برای این منظور از حباب‌های هوای طبیعی تولید شده در داخل آب استفاده می‌شود به گونه‌ای که این حباب‌ها طوری ایجاد می‌گردند که خود‌به‌خود صوت تولیدشده را به دام می‌اندازند. بنابراین کار رهگیری ناوشکن توسط زیردریایی‌های دشمن مشکل‌تر خواهد‌بود.

تسلیحات
سامانه‌ی شلیک عمودی
در قسمت سینه‌ی ناوشکن و در پشت توپ اصلی تعداد 32 سلول شلیک عمودی MK 41 نصب گردیده‌است. از این سلول‌ها می‌توان جهت شلیک موشک‌های ضدهوایی SM-2 Block IIIA بهره‌برد. این موشک‌ها در ناوشکن‌های آمریکایی کلاس Ticonderoga و Arleigh Bruke نیز به کار رفته‌اند. این موشک در دسته‌ی برد متوسط قرار می‌گیرد. جهت محاربه با اهداف با سطح مقطح کم، موشک مجهز به دو سامانه‌ی داخلی یعنی سیستم راداری نیمه‌فعال و سامانه‌ی رهگیری مادون قرمز گشته‌است و در مواقعی فعالیت‌های الکترونیکی دشمن تشدید گردد هر دوی سامانه‌ها فعال می‌شوند. این موشک دارای وزن 708 کیلوگرم، طول 4.7 متر، قطر 343 میلیمتر است. فیوز موشک می‌تواند راداری و یا تماسی باشد. موتور سوخت جامد موشک قادر است سرعت آن را تا 3.5 ماخ افزایش دهد و برد آنرا به 74 تا 167 کیلومتر برساند.
سلول‌های دیگری که برای استفاده در ناوشکن پیش‌بینی شده‌اند گونه‌ی کره‌ای K-VLS هستند. از این سلول‌ها می‌توان جهت شلیک دو گونه موشک بومی کره یعنی موشک ضدزیردریایی کوسه‌ی سرخ K-ASROC و موشک کروز حمله به اهداف زمینی Hyunmoo III (تام‌هاوک کره‌ای) استفاده کرد.
موشک K-ASROC که از آن تحت عنوان کوسه‌ی سرخ نیز یاد می‌شود توسط دانشگاه علوم و فن‌آوری کره طراحی شده است. این موشک، اژدر کوسه‌ی سرخ K745 LW را تا نزدیکی هدف حمل نموده و سپس آنرا در آب رها می‌کند. برد این موشک 20 کیلومتر است.بنابر گزارشات منتشرشده این موشک در فاصله‌ی سال‌های 2010 تا 2012 وارد نیروی دریایی کره خواهد شد. هزینه‌ی پروژه‌ی این موشک 81 میلیون دلار و قیمت هر موشک 2 بیلیون وون کره اعلام شده است.
موشک کروز Hyunmoo III توسط آژانس توسعه‌ی دفاعی کره طراحی و ساخته‌شده‌است. این موشک تقریبا هیچ شباهتی با ورژن‌های قبلی خود یعنی موشک سطح به سطح Hyunmoo SSM و یا ورژن سطح به هوای خود ندارد و در عوض به تام‌هاوک آمریکایی و یا Babur پاکستانی شباهت دارد. گفته می‌شود این موشک در پاسخ به موشک‌های بالستیک Scud-B و Nodong-1 کره‌ی شمالی ساخته شده است. با توجه به عضویت کره در معاهده‌ی موشکی MTCR، این کشور از داشتن موشک‌های بالستیک منع شده‌است. به همین علت این کشور بروی پروژه‌ی موشک‌های کروز برد بلند سرمایه‌گذاری و تمرکز کرده‌است. Hyunmoo III دارای سه بلاک متفاوت A با برد 500 کیلومتر، B با برد 1000 کیلومتر و C با برد 1500 کیلومتر می‌باشد. این موشک دارای سرجنگی به وزن 500 کیلوگرم است و موتور آن از گونه‌ی توربوفن می‌باشد.
سلول‌های شلیک عمودی


شیلک عمودی SM-2


سیستم دفاع موشکی RIM-116
بر روی استراکچر اصلی ناوشکن یک سیستم دفاع نزدیک موشکی یعنی سیستم RIM-116 دیده می‌شود. ""RAM RIM-116 Rolling Airframe Missile یک سیستم دفاع موشکی سبک، لیزری، هدایت از داخل و سطح به هواست که در نیروی دریایی کشورهای آلمان، ایالات متحده، یونان، کره و مصر مورد استفاده قرارگرفته‌است. این سیستم در واقع یک سیستم دفاع نقطه‌ای است که جهت مقابله با موشک‌های کروز ضدکشتی طراحی شده‌است. علت نامگذاری سیستم به Rolling Airframe Missile این است که موشک شلیک شده جهت پایایی در مسیر حرکت، حول محور طولی خود می‌چرخد.
گونه‌ی قابل نصب در عرشه‌ی این سیستم لانچر Mk-49 است که دارای 21 مقر شلیک است و وزنی حدود 8/5 تن دارد. گونه‌ی اصلی این سیستم جهت هدف‌گیری و شلیک نیازمند اتصال به سامانه‌ی دفاعی شناور است و نمی‌تواند با استفاده از حسگرهای خود اقدام به رهگیری هدف کند. به همین علت دقیقا در بالای لانچر یه رهگیر گونه‌ی STIR 240 دیده می‌شود که احتمالا جهت هدایت موشک‌ها و کنترل لانچر نصب گردیده‌است. در شناورهای ایالات متحده این سیستم به سامانه‌ی دفاعی شناورها و سیستم AN/SWY-2 متصل است.
این سامانه توسط شرکت‌های Raytheon و Diehl BGT Defence طراحی و ساخته‌شده است. موشک دارای طول 278 سانتیمتر، قطر 127 میلیمتر و وزن 73.5 کیلوگرم بوده و سرجنگی آن دارای وزن 11.3 کیلوگرم است. برد سامانه 7.5 کیلومتر و سرعت موشک بیش از دو ماخ گزارش شده‌است. قیمت هر واحد از این سامانه 444000 دلار می‌باشد.
RIM-116 و رادار گونه‌ی STIR 240


موشک‌های سطح به سطح
جهت محاربه با واحدهای سطحی، ناوشکن مجهز به دو مقر چهارگانه‌ی شلیک موشک‌های ضدکشتی است که در قسمت میانی و دو سمت ناوشکن قرار دارند. از این مقرها می‌توان جهت شلیک موشک‌های هارپون RGM-84 بلاکC و یا موشک ضدکشتی بومی Hae Sung استفاده کرد.
موشک هارپون گونه‌ای از موشک‌های کروز کف رو است که جهت هدف قرار دادن شناورهای سطحی کاربرد دارد. این موشک ساخته‌ی شرکت Boeing می‌باشد. هدایت موشک توسط رادار داخلی فعال آن انجام میگیرد. سرجنگی 221 کیلوگرمی موشک نفوذی است و در آن از مواد انفجاری قدرتمندی استفاده شده‌است. موتور موشک توربوجت است ولی در هنگام شلیک از پیشران سوخت جامد استفاده می‌شود. حداکثر برد موشک 90 کیلومتر در سرعت 855 کیلومتر بر ساعت می‌باشد. در بلاک دو این موشک که ساخت آن حوالی در سال 2002 شروع شده‌است برخی بروزرسانی‌ها صورت گرفته؛ از جمله اینکه از نرم‌افزارهای بروزتری استفاده شده؛ همچنین این نسخه از موشک را می‌توان توسط GPS کنترل کرده و از آن در نبردهای ساحلی و جهت هدف قرار دادن اهداف ساحلی استفاده کرد. قیمت هر واحد موشک هارپون 720000 دلار آمریکا می‌باشد.
هرچند در حال حاضر از موشک‌های هارپون در ناوها استفاده می‌شود اما بنابر برنامه‌ی دولت کره این موشک‌ها در آینده‌ای جای خود را به موشک‌های بومی Hae Sung خواهند داد. این موشک دارای رادار فعال داخلی است و جهت مقابله با اقدامات الکترونیکی دشمن مجهر به سیستم‌های جنگ الکترونیک است. حداکثر برد این موشک 150 کیلومتر اعلام شده‌است.
شلیک هارپون


نبرد ضدزیردریایی
جهت مقابله با زیردریایی‌ها علاوه بر وجود موشک‌های کوسه‌ی سرخ دو مقر سه‌گانه‌ی 324 میلیمتری پرتاب اژدر KMK 32 Mod 5 نیز در قسمت میانی شناور نصب گردیده‌اند که جهت پرتاب اژدرهای MK 44 یا MK 46کاربرد دارند.
اژدر MK-46 Mod 5 دارای طول 2.6 متر و وزن 231 کیلوگرم است. این اژدر دارای برد 11 کیلومتر، عمق عمییاتی 365 متر و سرعت 75 کیلومتر بر ساعت می‌باشد. هدایت اژدر از طریق جستجوگر داخلی فعال/غیرفعال صوتی آن صورت می‌گیرد.
مقر پرتاب اژدر KMK 32 Mod 5


توپ دفاع نزدیک Goalkeeper CWIS
نکته‌ی جالبی که در این ناوشکن دیده می‌شود این است که جهت دفاع نزدیک علاوه بر سامانه‌ی دفاع موشکی RIM-116، توپGoalkeeper نیز بر روی شناور نصب شده‌است. این توپ در نزدیکی پاشنه و بر روی آشیانه بالگرد نصب شده‌است. Goalkeeper گونه‌ای از سامانه‌های دفاع نزدیک است که جهت هدف قرار دادن موشک‌های سوپرسونیک ضدکشتی کاربرد دارد. بخش شلیک سیستم دارای توپ گتلینگ هفت لوله‌ای 30 میلیمتری است. سیستم کنترل کننده‌ی توپ قدرتمند بوده و قادر است به طور مستقل از سامانه‌ی کنترل آتش شناور به رهگیری و هدف قرار دادن واحد مهاجم بپردازد. همانند RIM-116 باز هم دقیقا در بالای توپ یک رادار رهگیر STIR 240 دیده می‌شود که احتمالا جهت کنترل توپ کاربرد دارد. برجک توپ قادر است در مدت 3.8 ثانیه چرخشی 360 درجه‌ای داشته باشد. برد سیستم حداکثر 2000 کیلومتر و نواخت آن 70 گلوله بر ثانیه گزارش شده است. قیمت هر واحد این توپ 16 میلیون یورو اعلام شده‌است.
Goalkeeper CWIS


توپ اصلی
توپ مورد استفاده در ناوشکن، توپ معروف آمریکایی Mark 45 کالیبر 127 میلیمتری است. این توپ توسط شرکت تسلیحاتی BAE طراحی و ساخته‌شده‌است. این توپ بسیار قدرتمند است و آن را می‌توان همانند توپ‌های زمینی به کار گرفت. زاویه‌ی عمودی توپ 15-~65 درجه و زاویه افقی آن تا 170 درجه به هر دو سمت قابل تغییر است. نواخت این توپ 20 گلوله بر دقیقه و برد مفید آن 24 کیلومتر است. از این توپ سابقا در در ناوشکن‌های آمریکایی کلاس Ticonderoga و Arleigh Bruke استفاده شده‌بود و کشورهای استرالیا، دانمارک، ژاپن، یونان، زلاندنو، ترکیه، اسپانیا و تایلند از جمله متصدیان این توپ هستند.
Mark 45


حسگرها
از جمله حسگرهای نصب شده بر روی ناوشکن می‌توان به رادار AN/SPS-49، رادار MW-08 و رادار رهگیر STIR-240 اشاره کرد.
رادار AN/SPS-49، یک رادار کاوش هوایی بردبلند دو بعدی است که کارکرد آن در باند L می‌باشد. این رادار دارای حداکثر برد افقی 450 کیلومتر و برد عمودی 45 کیلومتر است و پوششی 360 درجه‌ای را فراهم می‌آورد. شرکت طراح و سازنده رادار Raytheon است. از جمله کشورهای متصدی این رادار می‌توان به استرالیا، اسپانیا، کانادا، تایوان و لهستان اشاره کرد.
رادار MW-08، یک رادار کاوش و رهگیر سه‌بعدی ساخته‌ی شرکت Thales هلند است که دارای کارکرد در باند C است. این رادار در واقع در دسته‌ی رادارهای SMART-L قرار میگیرد. از این رادار جهت کاوش و درگیری در برد کوتاه استفاده می‌گردد. گفته می‌شود برد این رادار 105 کیلومتر است.
سیستم راداری دیگری که بر روی ناوشکن دیده‌می‌شود دو رادار رهگیر STIR-240 در جلو و عقب شناور است که از آن جهت کنترل موشک‌های ضدهوایی استفاده می‌شود. همچنین به نظر می‌رسد از این رادار جهت کنترل سیستم‌های دفاع نزدیک نیز استفاده‌می‌شود.
همچنین این ناوشکن‌ها مجهز به سوئیت سوناری DSQ-23 نیز می‌باشند.
AN/SPS-49


رادار MW-08 و رادار رهگیر STIR-240


هواگردی
جهت انجام عملیات‌های هواگردی شناور قادر به استفاده از بالگرد Super Lynx است. این بالگرد جهت نبرد با زیردریایی‌های دشمن و یا جابه‌جایی‌های هوایی کاربرد دارد. آشیانه‌ی ناوشکن قادر است تا دو فروند بالگرد را در خود جای دهد. بالگرد Lynx ساخت انگلیس است و آلمان، فرانسه، برزیل، دانمارک، الجزیره، مالزی، هلند، نیجریه، نروژ، عمان، پاکستان، پرتقال، آفریقای جنوبی، تایلند و قطر از جمله متصدیان آن هستند.
بالگرد Lynx


پیشران
سیستم تولید قدرت ناوشکن از گونه‌ی ترکیبی CODOG است که از دو توربین گازی GE LM2500 و دو موتور دیزلی MTU 20V تشکیل‌شده‌است. در ساختار پیشران ناوشکن تعداد دو محور شفت و دو پروانه‌ی 5 تیغه‌ای دیده‌می‌شود. پیشران شناور قادر است سرعت آنرا تا حدود 30 گره افزایش دهد.

شناور به روایت تصویر

اندازه‌ی اصلی

تصویر گرافیکی

اندازه‌ی اصلی

لیست


مشخصات
●سازنده: شرکت کشتی‌سازی و صنایع دریایی Daewoo و شرکت صنایع سنگین Hyundai
●متصدی: نیروی دریایی کره‌ی جنوبی
●ساخته‌شده: 6 فروند
●فعال: 6 فروند
●تناژ جابجایی: 5520 تن فول
●طول: 150 متر
●عرض: 17 متر
●آبخور: ؟
●سرعت: حدود 30 گره معادل 55.5 کیلومتربرساعت
●برد عملیاتی: 5500 مایل دریایی معادل 10185 کیلومتر
●خدمه: 200 نفر (ویکیپدیا 300 نفر)
●تسلیحات:
32 سلول شلیک عمودی MK 41 جهت شلیک موشک‌های ضدهوایی SM-2 Block IIIA
یا 32 سلول کره‌ای K-VLS جهت شلیک موشک ضدزیردریایی کوسه‌ی سرخ K-ASROC و موشک کروز حمله به اهداف زمینی Hyunmoo III
سیستم دفاع موشکی RIM-116
دو مقر چهارگانه‌ی شلیک موشک‌های ضدکشتی جهت شلیک موشک‌های هارپون RGM-84 بلاکC و یا موشک ضدکشتی بومی Hae Sung
دو مقر سه‌گانه‌ی 324 میلیمتری پرتاب اژدر KMK 32 Mod 5 جهت پرتاب اژدرهای MK 44 یا MK 46
توپ دفاع نزدیک Goalkeeper CWIS
توپ Mark 45 کالیبر 127 میلیمتر
●حسگرها:
رادار AN/SPS-49
رادار MW-08
رادار رهگیر STIR-240
سوئیت سوناری DSQ-23
●سامانه کنترل و فرماندهی: SYQ-500K KDCOM2
●سامانه‌های اقدام متقابل:
پرتابگر چف/فلیر KDAGAIE MK2
سامانه‌ی ضداژدر SLQ-261K
سامانه‌ی ESM / ECM گونه‌یSLQ-200 (V) K Sonata PW
●پیشران:
ترکیبی توربین گازی و موتور دیزلی CODOG
دو توربین گازی GE LM2500
دو موتور دیزلی MTU 20V
دو محور شفت
دو پروانه‌ی 5 تیغه‌ای

تصاویر منتخب





















KDX-I


KDX-III

نوشته شده در دوشنبه 20 مهر 1388 توسط شاهین نصیری | نظرات ()