تبلیغات
وبلاگ تخصصی نظامی




زیردریایی‌های کلاس Astute، گونه‌ای جدید و پیشرفته از زیردریایی‌های تهاجمی هسته‌ای SSN انگلستان است که قرار است جایگزین زیردریایی‌های قدیمی کلاس Swiftsure شود. زیردریایی‌های Swiftsure، پنج فروند هستند که بین سال‌های 1973 تا 1977 وارد خدمت شده‌اند.
سفارش اولیه‌ی ساخت شامل سه فروند است اما با این وجود وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرده در حال بررسی سفارش ساخت سه فروند دیگر نیز می‌باشد. خصوصیات و ویژگی‌های Astute یادآور زیردریایی‌های اتمی کلاس Trafalgar است. زیردریایی‌های کلاس Trafalgar در اسکادران دوم زیردریایی‌های انگلیس قرار داشته و پایگاه آنها واقع در Devonport است. زیردریایی‌های Astute در Faslane اسکاتلند استقرار خواهند یافت.

شرکت BAE Systems پیمان‌کار اصلی پروژه است و ساخت زیردریایی‌ها در کارخانه‌ی کشتی‌سازی این شرکت در حال انجام است. سه زیردریایی این کلاس به نام‌های Astute S119، Ambush S120 و Artful S121نامگذارای شده‌اند.
براساس زمانبندی دولت انگلیس، سه زیردریایی یادشده به ترتیب در سال‌های 2009، 2010 و 2012 وارد خدمت خواهند شد. کار ساخت زیردریایی اول یعنی Astute در 31 ژانویه‌ی 2001 آغاز شد و شناور در 8 ژوئن 2007 به‌آب‌انداخته‌شد.
قرار براین بوده که Astute در سال 2009 به نیروی دریایی تحویل داده‌شود و در اواخر این سال وارد خدمت گردد. کار ساخت Ambush در اکتبر 2003 آغاز شد و بنا بر زمانبندی می‌بایست در ژوئن 2009 به آب‌انداخته می‌شد. کار ساخت Artful در مارس 2005 آغاز شده‌است.
در می 2007 وزارت دفاع بریتانیا سفارش ساخت زیردریایی چهارم این کلاس یعنی Audacious S122 را تحویل شرکت BAE داد. سال ورود به خدمت Audacious، 2013 اعلام شده‌است.
در اکتبر 2007، Astute اولین غوص آزمایشی خود را در حوضچه‌ی شرکت BAE انجام داد همچنین در همان ماه اولین شلیک آزمایشی اژدر با موفقیت توسط زیردریایی انجام‌شد.
زیردریایی‌های کلاس Trafalgar تا سال 2022 از خدمت خارج خواهند شد، که این پروسه با خروج HMS Trafalgar در سال 2009 آغاز شده و با خروج HMS Turbulent در 2022 پایان می یابد.


کنترل و فرماندهی
سامانه‌ی تحلیل داده‌ی Astute، ACMS (خلاصه‌ی عبارت Astute combat management system) است که توسط شرکت BAE Systems Insyte (Alenia Marconi Systems سابق) پشتیبانی‌می‌شود. این سامانه‌ در واقع گونه‌ی پیشرفته‌ی سامانه‌ی SMCS است که سابقا در زیردریایی‌های انگلیس به‌کاررفته‌بود.
سامانه‌ی ACMS داده‌های اولیه را توسط سوئیت سوناری و یا سایر حسگرها دریافت کرده، توسط الگوریتم پیشرفته و سیستم داده‌گردانی خود تحلیل می‌کند و سپس خروجی را توسط کنسول‌های اتاق فرماندهی نمایش می‌دهد. نرم‌افزار مورد استفاده‌ی سامانه در سال 2002 ساخته و تحویل داده شد.
سفارش طراحی و ساخت سامانه‌های ارتباطی زیردریایی در سال 2005 تحویل شرکت‌هایEADS Defence & Security Systems Ltd و EADS Hagenuk Marinekommunikationداده‌شد. سامانه‌ی شلیک و جاگذاری تسلیحات زیردریایی توسط شرکت‌هایStrachan و Henshaw ساخته‌شده‌است.

موشک‌ها
زیردریای� �‌های کلاس Astute مجهز به موشک‌های کروز تاکتیکی Tomahawk Block IV ساخته‌شده توسط شرکت Raytheon خواهند شد. شلیک این موشک‌ها از طریق مقرهای 533 میلیمتری امکان‌پذیر خواهد بود.
Tomahawk مجهز به سیستم ناوبری TERCOM است که قدر به شناسایی عوارض زمینی است. این سیستم داده‌های رادار ارتفاع سنج را دریافت کرده و در نقشه‌ای که قبلا در رایانه‌ی موشک لودشده قرار می‌دهد و به این ترتیب موشک را در ارتفاع کم کنترل و هدایت می‌نماید. در بلاک دو این موشک برخی بروزرسانی‌ها صورت گرفته‌است. در این بلاک سامانه‌ی تطبیق دیجیتال DSMAC بر روی موشک نصب شده‌است. از جمله بروزرسانی‌های دیگر انجام شده تعویض پیشران و نصب سامانه‌ی هدایت Navstar GPS بر روی موشک است. استفاده از GPS موشک را قادر می‌سازد با دقت بیشتری اهداف خود را مورد اصابت قرار دهد.
موشک Tomahawk دارای حداکثر برد 1600 بوده و سرعت آن تا 0.741 ماخ قابل افزایش است. طول این موشک 5.56 متر و وزن آن 1440 کیلوگرم است. قیمت هر فروند از این موشک 569.000 دلار اعلام شده‌است.
در بلاک چهار یک سامانه‌ی دریافت داده‌ی ماهواره‌ای نیز بر روی موشک نصب‌شده توسط این سامانه می‌توان بعد از شلیک مجددا موشک را برنامه‌ریزی کرد در ضمن این سامانه قادر به برآورد خسارت وارده به هدف نیز می‌باشد.
بلاک چهار در آپریل 2008 وارد نیروی دریایی سلطنتی شد و در زیردریایی HMS Torbay به کارگرفته‌شد.
همچنین طبق برخی گزارشات این زیردریایی توان شلیک موشک هارپون زیرسطحی را نیز داراست.
موشک Tomahawk


هارپون


اژدرها
زیردریای� �‌های کلاس Astute دارای شش مقر 533 میلیمتری شلیک اژدر می‌باشند و قادر به شلیک اژدرهای Spearfish بوده و توان مین‌گذاری را نیز دارند. زیردریایی در کل توان حمل تعداد 36 فروند موشک یا اژدر را داراست. اژدر Spearfish ساخته‌ی شرکت BAE Systems است. این اژدر قابل هدایت است و علاوه بر این دارای سامانه‌ی رهگیری فعال/غیرفعال داخلی است. این اژدر دارای طول 7 متر، وزن 1750 کیلوگرم و شعاع 533 میلیمتر است. حداکثر برد اژدر 54 کیلومتر است و سرعت آن تا 80 گره (150 کیلومتر برساعت) قابل افزایش است.
بارگذاری اژدر Spearfish


اقدام متقابل
سامانه‌ی اقدام متقابل زیردریایی دارای دو بخش Decoy و ESM است. بخش ESM گونه‌ی Outfit UAP 4 ساخته‌ی شرکت Thales است. Outfit UAP 4 مجهز به دو آنتن آرایه‌ای می‌باشد.
زیردریایی‌های ‌Astute همچنین مجهز به سامانه‌ی CESM گونه‌ی Eddystone نیز می‌باشند که قبلا در زیردریایی‌های کلاس Trafalgar به‌کاررفته‌بود. سامانه‌ی Eddystone توسط شرکت انگلیسی DML و شرکت آمریکایی Argon ST طراحی و ساخته‌شده‌است. این سامانه‌ پیشرفته ارتباطی دارای قابلیت‌های ویژه‌ای چون سیگنال منقطع، بازشناسی، جهت‌یابی، دیده‌بانی است. آزمایشات دریایی این سامانه در دسامبر 2007 پایان یافت.

حسگرها
رادار ناوبری زیردریایی دارای کارکرد در باند I است. سامانه‌ی سوناری زیردریایی گونه‌ی 2076 بوده و ساخته‌ی شرکت Thales است. در این سوئیت بخش‌های فعال/غیرفعال، تهاجمی و نصب‌شده در بدنه و دماغه دیده‌می‌شوند. سوئیت 2076 قبلا در سه زیردریایی کلاس Trafalgar یعنی Torbay، Trenchant و Talent به کار رفته‌بود. این سوئیت در فوریه‌ی سال 2003 توسط نیروی دریایی سلطنتی به کار‌گرفته‌شد.
عمق‌یاب مورد استفاده در زیردریایی از اکوساندر دقیق DESO 25 استفاده می‌کند. این اکوساندر قادر است تا عمق 10.000 متر شناسایی نماید.
Astute مجهز به دو پریسکوپ آپترونیک CM010ساخته‌ی شرکت Thales Optronics است. CM010 دارای تصویرگر گرمایی، حسگر تلویزیونی با قالیت کارکرد در نور کم و حسگر رنگی تلوزیونی CCD است. سفارش ساخت چهارمین سنسور CM010 در سال 2008 تحویل شرکت Thales داده‌شد.
پیمانکار سیستم تشخیص دوست از دشمن IFF زیردریایی شرکت Raytheon Systems Ltd معرفی شده‌است.

پیشران
در پیشران زیردریایی‌های کلاس Astute از فن‌آوری آب فشرده‌ی PWR-2 استفاده شده‌است. هسته‌ی مورد استفاده در رآکتور دارای طول عمر زیاد است؛ که این امر باعث می‌شود در طول مدت خدمت زیردریایی هیچ نیازی به سوخت‌گذاری مجدد وجود نداشته‌باشد. PWR 2 برای اولین بار در زیردریایی‌های استراتژیک کلاس Vanguard به کار رفت. نسخه‌ی قبلی این نوع پیشران زیردریایی را قادر می‌ساخت بدون نیاز به تعویض هسته تا بیست دور به دور زمین بچرخد اما PWR 2 شناور را قادر می‌سازد تا 40 دور بدور زمین بچرخد.
سایر بخش‌های سیستم قدرت شامل دو توربین Alsthom، دو آلترناتور دیزلی، یک موتور اضطراری و یک محور شفت است.
پیشران هسته‌ای زیردریایی توسط شرکت Babcock Energy ساخته‌شده‌است.

برش فنی زیردریایی حاوی لیست کاملی از جزئیات

تصویر گرافیکی


خصوصیات
●سازنده: شرکت BAE Systems
●متصدی: نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا
●برنامه ساخت: 7 تا 8 فروند
●ساخته‌شده: 1 فروند
●تناژ جابجایی: 7800 تن
●طول: 97 متر
●قطر: 10.4 متر
●آبخور: 10 متر
●سرعت: 29 گره (53.7 کیلومتربرساعت)
●عمق عملیاتی: 300 متر
●خدمه: 110 نفر (شامل 11 افسر)
●تسلیحات:
موشک‌های Tomahawk
هارپون زیرسطحی
اژدر Spearfish
مین
●سامانه‌ی کنترل: سامانه‌ی تحلیل داده‌ی ACMS
●حسگرها:
رادار ناوبری باند I
سوئیت سوناری 2076
دو پریسکوپ آپترونیک CM010
عمق‌یاب DESO 25
سیستم تشخیص دوست از دشمن IFF
●اقدام متقابل:

Decoy
سامانه‌ی CESM گونه‌ی Eddystone
●پیشران:
رآکتور هسته‌ای آب فشرده PWR 2
دو توربین Alsthom
دو آلترناتور دیزلی
یک موتور اضطراری
یک محور شفت

ESM گونه‌ی Outfit UAP 4 تصاویر منتخب




























کلاس TRAFALGAR


کلاس SWIFTSURE







نوشته شده در دوشنبه 16 آذر 1388 توسط شاهین نصیری | نظرات ()