تبلیغات
وبلاگ تخصصی نظامی

به نام خدا





همانطور که می دانید هواناها یا هاورکرافتها ، با توجه به ویژگی منحصر به فردی که دارند ( توانایی حرکت در آب و خشکی ) نقش مهمی در جابجایی سریع نیروها و حمل آنها به نقاط مورد نظر دارند . سرعت جابجایی ، سرعت تخلیه و بارگیری و تخلیه مستقیم نیرو در خشکی از ویژگیهایی است که این وسیله را در زمره ی یکی از مهمترین وسایل نقلیه ی نیروی دریایی کشورهای پیشرفته ( در بخش نیروهای آبی خاکی ) قرار داده است .
روسیه نیز به عنوان یکی از نیروهای قدرتمند جهان ، برای افزایش توان دریایی خود از چند کلاس مختلف هواناو استفاده می کند که در این بخش به بررسی یکی از آنها می پردازیم .
(لازم به ذکر است که نکته ای را خدمت دوستان اضافه کنم ، چندی پیش دوست عزیز electro-oficer تاپیکی در مورد Zubr تهیه کرده بودند که لازمه ذکر کنم این هواناو که شرحش رو خواهید خوند بلوک 1 از این هاورکرافت هست و اولین مدل هاورکرافت Pomornic Iدر سال 1981 به آب انداخته شد ولی پروژه 1232.2 در سال 1985 اغاز شد . )
هواناو 1232.* Pomornic I class مانند تمام هواناوهای پیشرفته از سیستم توربین گازی با فشار هوای بسیار گرم استفاده میکند . 5 توربین گازی در این هواناو به کار گرفته شده که به دمنده های بالشتک هوا و پروانه های جلوبرنده هواناو متصلند . 4 پروانه دمنده برای بالشتک وجود دارند که هریک 2.5 متر قطر دارند و نیروی بالا برنده بالشتک هوا را تامین می کنند .
نیروی جلو برنده هواناو نیز توسط 3 پروانه ی 4 تیغه با 5.5 متر قطر تامین می گردد که این پروانه ها قابلیت چرخش عکس برای عقب رفتن و تغییر زاویه برای حرکت به جوانب را دارند . البته هاورکرافت دارای 2 ژنراتور برق است که هر یک با دو توربین گازی کار می کنند و توانایی تولید 100 کیلو وات برق را برای تامین برق مورد نیاز هواناو دارند . کنترل تمام این قسمتها که نام برده شد توسط اتاق کنترل مرکزی به وسیله سیستمهای اتوماتیک صورت می گیرد .
ساختار هواناو دارای چند جداره ( hull ) می باشد :
ساختمان فوقانی شامل دو بخش طولی است که هر یک دارای سه بخش اصلی هستند ، بخش میانی برای تانک و نفر بر تطبیق داده شده که دارای سطح شیب دار نیز برای ورود و خروج انها می باشد . بخشهای بعدی نیز شامل کابینها و اتاقهای پرسنل و اشپزخانه و سیستمهای تهویه و ... می باشد .
مشخصات کلی :
وزن استاندارد : 480 تن
وزن در حالت کاملا پر : 550 تن
حداکثر سرعت : 63 گره دریایی
طول : 56.2 متر
عرض : 22.3 متر
موتور : 5 توربین گازی به قدرت هر یک 10000 اسب ، 3 پروانه پیشران
برد : 330 مایل دریایی با سرعت متوسط 55 گره
پرسنل : 21 نفر
تسلیحات : دو لانچر 140 میلیمتری 22 لول اوگون با 132 تیر
موشکهای ضدهوایی استرلای 3 مجموعا 32 موشک
توپ ضد هوایی Ak-630 گتلینگ با 6000 تیر
حجم کارگو : 130 تن که شامل 3 دستگاه تی 80 یا 3 دستگاه bmp 3 و یا 10 دستگاه btr-80 یا 140 تفنگدار دریایی می گردد
سیستمهای الکترونیک : رادار ناوبری و سیستم ضد جنگ الکترونیک



تعداد فعال : 4 فروند به نامهای
770 MDK 50 EVGENY KOCHESHKOV ساخته شده در 1991 مستقر در سن پطرزبورگ
782 MDK 94 MORDOVIA ساخته شده در 1991 مستقدر در پایگاه بالتیسیک (Baltyysk)
608 MDK 18 ساخته شده در 1983 که به بلاروس منتقل شد
611 MDK 88 ساخته شده در 1981 که به بلاروس منتقل شد
البته ظاهرا روسها بلوک 2 این هواناو رو با توجه به عکس به یونان صادر کردند .



بد نیست در انتها در مورد موتور هاورکرافتها توضیح مختصری بدم :
در هواناوهای اولیه موتورهای پیستونی مورد استفاده قرار می گرفت اما در نمونه های جدیدتر از توربینهای گازی استفاده می شود ، این نوع موتورها عمر کمتری دارند ولی در مقایسه با موتورهای پیستونی سبک تر و کوچکترند و در مجموع ارزانترند . به همین دلیل هزینه تعمیرات و نگهداری با توجه به عمر مفید از آنها برداشته می شود و پس از عمر مفید خود به راحتی تعویض می شوند . ( نکته جالب در مورد این سیستم اینجاست که تمام قطعات موتور و دیگر بخشها مثل پروانه های هواناو را بدون برهم زدن وضعیت فن بالابر و یا ساختمان اصلی هواناو می توان جابجا و یا تعمیر کرد ) .
این نوع جدید موتور یک شفت اصلی دارد که روی آن یک کمپرسور و یک توربین نصب شده که شفت به فن بالابر و جعبه دنده پروانه های پیشران متصل است . تنها بخش گران و مقاومی که ضرورت زیادی بر مقامت انهاست فنها و تیغه های انهاست ، زیرا به دلیل سرعت زیاد باید مقاوم و با دقت باشند .
هنگامی که موتور به کمک استارتر شروع به حرکت می کند ،کمپرسور ، هوا را از ورودیهای موتور می مکد و با فشار به داخل محفظه های احتراقی که در اطراف موتور نصبند می راند . در همین زمان سوخت ، که می تواند نفت سفید باشد به داخل محفظه احتراق تزریق و در آنجا مشتعل می شود ، حرارت ایجاد شده در اثر اشتعال ،هوای فشرده شده را سریعا منبسط می کند . هوای منبسط توربین را به حرکت دراورده و از موتور خارج می شود . به همان میزان که فشار گاز بالا می رود ، سرعت توربین بالا می رود و بنابراین کمپرسور نیز سریعتر می گردد . این روند ادامه می یابد تا سرعت موتور به حد طبیعی مورد نیاز برسد که معمولا بیست هزار دور در دقیقه است .

نوشته شده در پنجشنبه 17 دی 1388 توسط شاهین نصیری | نظرات ()